عادی سازی جرم و جنایت
✍️ احمد یوسفزاده
یک لحظه تصور کنید، اگر در مقابل کنشهای ظالمانه، واکنشی به نام «مقاومت» وجود نداشته باشد، عاقبت این جهان به کجا میرسد؟
شاید فکر کنیم رشد علمیِ بشر و فاصله گرفتن از بربریت، همراه با وضع قوانین بازدارنده، جهان را از ظلم و تجاوز پاک میکند. سوال: آیا تا کنون این اتفاق افتاده است؟
تجربه نشان داده است خوی تجاوز در انسانهای شرور، با هیچ قانونی متوقف نمیشود. تاریخ پر است از این نمونهها.
علم که قرار بود بشر را به کمال برساند، لبه دیگری هم دارد که انسان را به تباهی میبرد. از کشف گیوتین بگیر تا بمب اتم و امروزه هوش مصنوعی.
در جهان آینده، جوامع قدرتمند هیچ حد و مرزی برای بلعیدن کوچکترها قائل نخواهند بود. اگر توانستند با دولتهای زیر دست، به مثابه گاو شیرده برخورد میکنند و اسمش را میگذارند «روابط دوستانه»، اگر نتوانستند، با بمبهای سنگر شکن همه زیرساختهای رقیب را نابود میکنند و اسمش را میگذارند «دفاع از خود».
عقل سلیم میگوید دولتهای آزاده به شرط همراهی ملتهایشان، برای بلعیده نشدن راهی جز مقاومت و البته قوی شدن ندارند. چیزی که فرزانه نامدار ایران (سعدی شیرازی) هفتصد سال پیش گفت:
برو قوی شو اگر عزم زندگی داری
که در نظام طبیعت ضعیف پامال است
این مختصر را گفتم که بوسه ای زده باشم بر دست و بازوی معدود آزادگان عالم از جمله ایرانیان غیرتمند و جبهه مقاومت که با نثار جان شیرین خود، دارند به جهانیان یاد میدهند که نباید اجازه داد دولتهای قلدر، جنایت و تجاوز به ضعفا را عادیسازی کنند، چنانکه دارند میکنند و در طول دو سال و نیم گذشته، دو قدرت نظامی جهان فقط در فلسطین و لبنان و ایران صد هزار آدم کشته اند و جز پاپ رهبر کاتولیکهای جهان و پدرو سانچز نخستوزیر اسپانیا و معدود آزادگانی در جهان، باقی دولتهای دنیا مثل بُز نشسته و دارند نگاه میکنند!!
مقاومت البته سخت است و هزینه دارد و این مردمان کشورها هستند که باید دولتهایشان را ترغیب کنند که میان بردگی و استقلال و ذلت و عزت، یکی را انتخاب کنند.
راه وسطی وجود ندارد، اگر باشد هم یک فریب بزرگ و البته موقتی است.
در منطق شیر درنده، گاو سفید و سیاه و خاکستری با هم فرقی ندارند، فقط زمان دریده شدنشان فرق میکند.
