«جیپیاسِ وعدهها» ؛
«از GPS تا بیقانونی؛ سیاستِ پوپولیستی در لباس حمایت»
آنچه این روزها به نام «خرید حمایتی پیاز با جیپیاس» در جنوب کرمان اجرا شد، نه طرحی کارشناسی، که نتیجهی فشاری پوپولیستی بر وزارتخانهای بود که مأمور سیاستگذاری است، نه ابزار نمایش سفرهای انتخاباتی.
نمایندهای که باید در صحن قانونگذاری، مسیرهای حقوقی حمایت از کشاورز را تصویب کند، به جای قانون، به آسانسور وزارتخانه پناه برد؛ از هر طبقه وقت گرفت تا وزیر را به حوزه انتخابیه بیاورد، بیآنکه بداند حمایت واقعی در «نهاد قانون» است، نه در «عکس یادگاری» و «جلسه نمایشی».
طرح موسوم به «جیپیاس»، که برای ثبت کشت و اجرای سازوکار حمایتی بر اساس امید به پرداخت اجرا شد، عملاً بر پایهٔ وعدهای پیش رفت که سپس مشخص شد پرداختهای مربوطه کاملاً غیرقانونی و مغایر صریح مصوبات مجلس بودهاند (نکتهای که نمایندهٔ حوزه انتخابیه میبایست آگاه میبود.) اجرای طرح بر اساس چنین وعدهٔ فاقد مبنای قانونی، حقوق کشاورزان را به خطر انداخت.
وقتی مجلس با چنین روشهایی مخالفت کرد، سؤال اصلی این است: چرا بهجای اصلاح قانون و تأمین بودجه، دست به اجرای طرحی زده شد که از ابتدا ناقص و غیرقانونی بود؟!
کشاورز، آزمایشگاه سیاستهای تبلیغاتی نیست.
نمایندهی محترم! دلسوزی با فریاد و حضور میدانی ثابت نمیشود؛ دلسوزی یعنی تدوین قانونی که دولت را ملزم و توانمند کند تا بیواسطه و بیمنت، در روز سختی کنار کشاورز بایستد.
این روزها، بوی متعفن پیاز در زمین ها، فقط بوی فساد اداری نیست؛ بوی وعدههایی است که پیش از برداشت، فاسد شدند.
✍️ مطالبهگران جنوب کرمان
