Slideیادداشت

درشت و درست نویسی منطقه گرایی در آموزش و پرورش جیرفت به سبک نواب کمالی

درشت و درست نویسی منطقه گرایی در آموزش و پرورش جیرفت به سبک نواب کمالی

احساس تبعیض منطقه‌ای در انتصابات؛ از مهمترین عوامل دامن‌زننده به منطقه گرایی

در دو یادداشت گذشته بصورت کلی از منطقه‌گرایی بعنوان یکی از دو آفت و سم مهلک بر سر راه توسعه جیرفت گفتم بدون اینکه از منطقه خاصی نام ببرم و اما در این یادداشت به مهمترین علل و عوامل بوجود آورنده منطقه گرایی در این شهرستان اشاره ای گذرا خواهم داشت؛
قبل از هر چیز باید بگویم که منطقه گرایی خودش معلول است و عامل نیست و ما اگر دنبال مسأله یابی واقعی و چیستی و چرایی این آفت هستیم باید به علل و عوامل پدیدآورنده یا دامن زننده به آن بپردازیم:

۱- احساس تبعیض منطقه‌ای در انتصابات مدیریتی
اگر مردم یک منطقه (و مشخصا خواص آن منطقه) احساس کنند که نسبت به بقیه مناطق همجوار در انتصابات مدیریتی، استخدام ها و… در حق فرزندان آنان تبعیض صورت می‌گیرد و نسبت به نخبگان و شایستگان آنان بی‌توجهی یا کم‌توجهی صورت می‌گیرد، این میتواند مهم‌ترین عامل دامن زننده به منطقه گرایی باشد.

لازم است که بگویم احساس تبعیض گاهی واقعی است و گاهی هم تحت هیجانات کاذب یک عده خاص در یک برهه و زمان خاص با هدف کسب قدرت سیاسی صورت می‌گیرد. اینکه در منطقه ما احساس تبعیض بیشتر از کدام نوع است من اعتقا‌دم اینست که بیشتر از نوع دوم هست و در صحت این مدعا هم همین بس که عده ای فقط در شش ماهه منتهی به انتخابات از حب به منطقه و منطقه گرایی دم میزنند و یا فریاد تبعیض نسبت به منطقه خود سر میدهند و انتخابات هم تمام بشود تا سه سال و نیم بعد شما کوچکترین ردی از این دلسوزی های برای منطقه از آنان نمی‌بینید!

اما احساس تبعیض واقعی را هم منکر نیستم و در عین حال آن را همه گیر هم نمیدانم، شاید در بیش از ۳۰ اداره و اداره کل در جیرفت در دو یا سه اداره این احساس تبعیض منطقه ای در جایگاه های مدیریتی محسوس و مشهود باشد، و یکی از این ادارات بی‌شک، آموزش و پرورش جیرفت است.

قائدتا خواص منطقه گرمسیر (و حتی جبالبارز و اسفندقه) وقتی می‌بینند از پنج جایگاه مدیریت و معاونت در این اداره، چهار جایگاه آن فقط از یک منطقه خاص است و سهم یک دهستان از آن منطقه خاص از تمام این مناطق در جایگاه‌های مدیریتی بیشتر هست(دو معاونت) آن را بر نمی‌تابند.
وقتی عزیزان منطقه گرمسیر می‌بینند دو نفر از فرزندان شایسته آنان که اتفاقا موفق هم عمل کرده بودند در فاصله چند ماه بدون هیچ دلیل اقناع کننده توسط مدیریت وقت آ‌.پ کنار گذاشته میشوند قائدتا‌ این را بر نمی‌تابند و این اتفاقات هست که احساس تبعیض منطقه ای در آنان را شدت و تعمیق می‌بخشد.

یک وقت هست بر اساس اصل شایسته سالاری انتصاباتی صورت می‌گیرد اما اینکه تمام شایستگان فقط از یک منطقه هستند را هم هیچ عقل سلیمی نمی‌تواند بپذیرد، ولی یک وقتی هست که از اول گزینه مشخص هست و حتی در بادی امر به دلیل ضعیف بودن از مرجع بالادست با آن موافقت هم نمیشود اما آنقدر اصرار صورت می‌گیرد که مرجع بالادست ناچارا به آن تن میدهد خب اینجا مشخص هست که انتصاباتی چنین ناشی از هر چه باشد (منطقه گرایی یا بده‌‌ و‌ بستان سیاسی و…) اما شایسته سالاری نیست.

لذا اگر روزی بنده با صدای بلند از یک اتحاد منطقه‌ای به نام مبارک یک شهید در این شهرستان انتقاد داشتم و نسبت به عواقب آن هشدار دادم اینجا هم با صدای بلند از مناسبات غیر شایسته سالاری حاکم بر انتصابات برخی ادارات جیرفت و بطور خاص آموزش و پرورش این شهرستان انتقاد میکنم و نسبت به عواقب آن هشدار میدهم و به صراحت میگویم که اگر این رویه اصلاح نشود دیری نخواهد پایید که اتحاد تمام مناطق جیرفت را بر علیه یک منطقه خاص شاهد باشید!

پ.ن: طی ماه‌های گذشته یادداشتی از این حقیر در نقد اتحاد منطقه‌ای موسوم به شهید گرجی منتشر شد که واکنش هایی را در فضای مجازی به همراه داشت. در آن یادداشت از اینکه از یک شهید که برای آرمانهایی بس والاتر و فراتر از حصار های تنگ منطقه ای خون داده (که بفرموده رهبری شهدا مظهر وحدت ملی هستند) حال در نقطه مقابل فرمایش رهبری از نام او برای تعصباتی ناپسند و مذموم از منظر آموزه‌های دین استفاده نابجا صورت می‌گیرد (که بفرموده رسول مکرم اسلام هر کس در دلش به اندازه دانه خردلی عصبیت باشد با اعراب جاهلی محشور می‌شود) از این انتقاد داشتم و نسبت به عواقب خطرناک این تفکر هشدار دادم که بعضا کج‌فهمی‌ هایی هم نسبت به آن صورت گرفت.
#انتخابات_مجلس
#جیرفت #عنبرآباد

 

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا