به بهانه سی و هشتمین سالگرد شهادت  سردار شهید حاج مهدی طیاری؛  هیچ کس مثل حاج قاسم تو را نشناخت

به بهانه سی و هشتمین سالگرد شهادت

سردار شهید حاج مهدی طیاری؛

 هیچ کس مثل حاج قاسم تو را نشناخت

علی علویان : تو اشبه الناس به حاج قاسم بودی و هیچ کس مثل حاج قاسم تو را نشناخت و هیچ کس مثل او قدر تو را ندانست.

یادت هست قبل از عملیات بدر در جلسه ای که در ستاد لشکر برگزار شد و تو بعنوان فرمانده گروهان یکم گردان ۴۱۹ شروع به صحبت کردی، عده ای از فرماندهان با اخم و تلخ نگاهت کردند و گفتند: « تازه وارد است و هنوز با دشمن دست و پنجه نرم نکرده که این چنین بلند پروازانه سخن می گوید…»و در این میان تنها حاج قاسم بود که تو را و حرفهایت را باور داشت و به ایده های ماهرانه ات برای مدیریت صحنه جنگ ایمان داشت.

من هنگام نوشتن کتاب « مثل یک فرمانده لشکر» تمام حرفهای حاج قاسم را راجع تو خواندم، صادقانه می گویم که در برابرِ روایتِ حاج‌قاسم از تو، متحیر ماندم. او تو را نه یک فرمانده گردان، که «مثل یک فرمانده لشکر» می‌دید که گره‌های کورِ میدان نبرد را با تدبیرِ راهبردی‌ات می‌گشودی او تو را «امید لشکر ثارالله می دانست و باور قلبی اش این بود که تو به گردن نظام و انقلاب حق داری.

بله ،من همه سخنان حاج قاسم را راجع تو خواندم و در کتاب خاطرات زندگی و رشادتهایت نوشتم اما هیچ گاه نتوانستم معنای این حرف حاج قاسم را بفهمم و درک کنم که :« سرنوشت جنگ هشت ساله در کربلای ۵ مشخص شد و طیاری ناجی عملیات کربلای پنج بود!! »

حاج مهدی عزیزم

آنچه که حاج قاسم راجع تو گفت، همه اش نشان عظمت تو بود و نشانی از بزرگی تو، که می شد بر اساس آن کتابها نوشت و کنگره ها برگزار کرد و نسلی را بر پایه اندیشه و مرام و مسلک تو تربیت کرد. اما دریغ که ما در یک قدر نشناسی بی سابقه در همه سال‌های پس از شهادتت, تمام بی مهری و بی توجهی مان را نصیبت کردیم! و در این میان برخی مسولان استان کرمان و خصوصا شهر های جیرفت و عنبر آباد سر سلسله این قدر نشناسی بودند!!

وحالا در سایه همین سکوت سرد و قدر نشناسی تلخ، سی و هشت سال از شهادتت گذشت، از آن شب شوم در عملیات بیت المقدس ۷.

و من در تمام این سالها، هیچ وقت مثل یک سال گذشته، جای خالی تو را و جای خالی حاج قاسم را احساس نکردم که اگر تو بودی و اگر حاج قاسم بود، ایمان دارم که سرنوشت جنگ ۱۲ روزه و جنگ چهل روزه به گونه ای دیگر رقم می خورد؛ چراکه همه باور داریم اگر حاج قاسم؛ همان فرمانده یگانه و سیدالشهدای جبهه مقاومت در میان ما بود، دشمن هرگز جرات حمله به «حرم جمهوری اسلامی ایران» را به خود نمی داد.

و اگر هم با بودن حاج قاسم و بودن تو، دشمن حماقت می کرد و جرات حمله را بخودش می داد باز هم ایمان دارم تو درکنار حاج قاسم، درست مثل کربلای ۵ بلایی بر سرشان می آوردی که دوباره حاج قاسم می گفت: طیاری ناجی جنگ ۱۲ روزه و چهل روزه بود.

حاج مهدی عزیزم !

تو در قلب حاج قاسم منزلتی داشتی از جنس صلابت و اوج شرافت، تو فرماندهی بود بی بدلیل و بی نظیر، فرماندهی در اوج شجاعت و تدبیر، اما افسوس که ما جاهلانه و بعضاً عامدانه مظلوم نگهت داشتیم!! و از نامت به فراخور وسعت منافع دنیایمان دم زدیم.

و چه واژه تلخی را باید در پایان این متن بنویسم که حاج مهدی عزیز ما را ببخش:« ما همه شرمنده توایم»