زبان دنیا با این سبک ترجمه می شود
سیزدهمین سفر رئیسجمهوری کشورمان در حالی به آمریکای لاتین که زمانی حیات خلوت سیاستهای استعماری آمریکا وبرخی دول استعماری دنیا بود رقم می خورد که،این کشور با ظرفیت بالای سرمایه گذاری اقتصادی،وسرمایه گذاری سیاسی،مهمترین پاشنه آشینل آمریکاست چرا که همواره نگاه آمریکا به ونزویلا به عنوان بزرگترین انبار انرژی اوپک،واقلیم زیستی جغرافیایی متنوع بوده وسالهاست از طریق برزیل وکلمبیا نیابتا از طرف رژیم آمریکا تحت فشار است،کشوری با جمعیت ۳۰میلیون نفر ومساحتی به اندازه یک سوم ایران در بیخ گوش آمریکا اکنون سخن از محور مقاومت،حذف دلار،نصب سردیس حاج قاسم،وادعای درست دستگیری حاج قاسم از آنان توسط رئیسجمهورشان کانون توجه کشورهای غربی شده سفر رئیسجمهوری ایران باعقد قراردادهای دهها میلیاردی زمانی رقم می خورد که برجام ومذاکرات در راس دیپلماسی ایران جا خوش نکرده.
امضای ۱۹سند اقتصادی یعنی دیپلماسی فعال وفهم کامل زبان دنیا که هرگاه می خواهید حرکتی در چارچوب دیپلماسی انجام دهید اولا سنجیده ثانیا مقتدرانه،ثالثا عزتمندانه باشد
این سفر نشان داد زبان دنیا آمریکا نیست،قبله آمال آمریکا نیست،بلکه دست پر با توکل به خداست شاخص خداست نه کدخدا
این دیپلماسی غیورانه یعنی حذف چرخه کامل دخالتهای شیطان بزرگ در امور کشورها وغلبه دیپلماسی مقاومت،وبرای اینکه فراموش نکنیم مادرو اینبار با این ادبیات از سرداردلها یاد کرد:: «ژنرال سلیمانی مرد بزرگی بود و خیلیها از خدماتی او خبر ندارند. به عنوان مثال چند سال پیش که به برخی زیرساختهای ونزوئلا از طرف آمریکا حمله سایبری وحشیانهای شده بود، ژنرال سلیمانی به کمک ما آمد و هیأتی را مأمور شناسایی و برخورد با این حمله کرد.»
در یکی از این روزهای سخت دیگر، وقتی در بحبوحه جنگ اقتصادی آمریکا با ونزوئلا و بحران سوخت در کاراکاس، دو نفتکش ایرانی فورچون (Fortune) و فارست (Forest) علیرغم تهدیدات نظامی ایالات متحده در بندر الپالیتوی ونزوئلا پهلو گرفت، نوید بازگشت روابط ایران و این شرکای قدیمی را به روزهای طلایی گذشته می داد.
دیپلماسی عزتمندانه یعنی چنان غیرت دیگران را به جوش آوری که درحیات خلوت آمریکا از قهرمان مبارزه باآمریکای تروریست سخن بگویند.
دیپلماسی زبان فهم یعنی بدانی نیکاراگوئه نقطه اتصال آمریکای شمالی و جنوبی و بیخ گوش آمریکا !است ودر واقع قفل کردن آمریکا با دست برتر در دیپلماسی عزتمندانه است.
این دیپلماسی آتش عظیمی است برخرمن رژیم صهیونیستی که ایران فقط نیم نگاهش به همسایگان نیست بلکه سنگرهای استراتژیک خود را در حیات خلوت آمریکا علم می کند.
این سفر مصداق اتم واکمل دیپلماسی عزتمندانه با آورده پر ،بدون تحمیل خواسته دیگران وعدم شرطی سازی اقتصادی می باشد.
این دیپلماسی از جنس سنگرهای راهبردی جهان واحیای راهبرد امامین انقلاب در موضوع مهم تمدن سازی نوین اسلامی است،
نشان دهنده حرکت،هماهنگ میدان ودیپلماسی است،آنها که زمانی سختشان بود از میدان بگویند که پشتوانه محکم دیپلماسی بود را دانشجویان ونزوئلایی با تصاویر حاج قاسم در هزاران کیلومتر آن طرف تر به اثبات رساندند.
انتقال محدود دیپلماسی به نامحدود،انتقال دیپلماسی منطقه ای به فرامنطقه ای در واقع از آتلانتیک و انتقال به پاسیفیک مطرح شده، ایران علاوه بر افزایش سطح حضور خود در آسیای میانه تحت راهبرد «همسایگی»، نگاه ویژه ای هم به آمریکای لاتین دوخته است.
صد چندان کردن نگرانی شیطان بزرگ از حجم بالای جغرافیای جمهوری اسلامی طی ماههای گذشته ونگرانی آمریکا در پی از دست دادن شرکای خود به شکل دومینو وار از عربستان تا کاراکاس،از مصر تاعمان،و…
این جنس دیپلماسی در واقع فریادهای خفته مردم این کشورها را با صدای رسا اعلام می کند با یک نه بزرگ به سیاستهای استعمارانه وزورگویانه آمریکا
این سفر تنها یک سفر تجاری ساده نبود بلکه تودهنی محکم مقاومت به استعمار که چنبره بر جغرافیای عالم انداخته بود.
از ضعف دیپلماسی التماسی ولرزان برخی ها در حالی که در اوج قدرت بودیم امروز سر تعظیم بولیویهای آمریکای لاتین در مقابل ایران یادمان هست برخی برای اینکه در عالم سیاست خودی نشان دهند،تنور دیپلماسی فرمایشی را با این تعابیر داغ می کردند.(آمریکا می تواند ظرف پنج دقیقه توان نظامی ما را نابود کند.
اگر توافق نکنیم، جنگ می شود.
آمریکا کدخداست.
باید همراه شویم؛ نمیتوانیم در برابر قدرتهای بزرگ بایستیم؛ با شعارهایی که گاهی هم توخالی است.
واما تفکر استراتژیک وفهم دقیق از دیپلماسی یعنی اینکه بدانی همه دنیا آمریکا نیست،وبدانی همه دارند به تو نزدیک می شوند واز آمریکا فرار می کنند.
