باید برخیزیم
همین امروز و نه فردا
✍ علی علویان:
باید برخیزیم
همین امروز ونه فردا؛
برای خونخواهی همه شهیدان و رهبری که برای آرمانهای الهی انقلاب، از تمام هستی اش گذشت؛
حتی از نوه چهارده ماهه اش !
باید برخیزیم
اما نه با خشمی بی حکمت،
نه با هیاهویی بی ثمر
و نه با رجز خوانی بی پشتوانه و فاقد نتیجه !
باید برخیزیم
با دلی پر از ایمان، قدرتی دشمن شکن،
با بصیرتی که توصیه مکرر رهبر شهیدمان بود،
با وحدت دلهایمان که آقای شهیدمان همیشه می گفت «وحدت رمز پیروزی ماست»
آری باید برخیزیم
هر چند مصیبت زده ایم و داغدار،
هر چند دلمان می خواهد در فراق رهبرمان و در داغ هجرانش تا روز موعود ضجه بزنیم،
هر چند دلمان می خواهد به وسعت همه تاریخ عالم گریه کنیم،
و با اشکهایمان بدرقه اش کنیم،
اما یادمان باشد جای خالی اش با اشک های ملت پر نمی شود! که باید برخیزیم و راهش را ادامه بدهیم.
باید برخیزیم، باید جای خالی خورشید انقلاب را با قیام ستارگان منتقم پر کرد.
باید برخیزیم،
همین امروز و نه فردا،
آنهم بسان رستاخیزی از جنس آخرالزمان.
باید برخیزیم
و باید هوشیارانه برخیزیم!
که معبر انقلاب، پس از ناکامی دشمن در جنگ اخیر، با مینهای تفرقه انگیز عوامل داخلی اش، در زیر برخی سخنان و نوشته های آدمک های به ظاهر دلسوز و «انقلابی نما» تله گذاری شده است!!
باید برخیزیم و تمام فتنه ها را خنثی کنیم.
آری !
باید بر خیزیم همین امروز و نه فردا؛
با هوشیاری ای فراتر از همه ایام،
باید مرزهای هوشیاری مان را از مرزهای جغرافیایی مان فراتر ببریم! که دشمن خناس پس از شکست های متمادی باز هم میخواهد، اصالتمان را، دینمان و باورهایمان ، غیرت ایرانی و میراث ماندگار رهبر شهیدمان را نشانه بگیرد.
باید برخیزیم
که ما ملت مبعوثیم،
باید برخیزیم بسان صاحبان درفشهای سیاه، بسان سربازان سپاه خراسانی و یاوران منتقم آخر الزمان(عج).
باید برخیزیم!
که اگر خدای ناکرده بنشینیم،
راه را بر دشمن گشوده ایم و خنده را بر پوزه نحسشان نشانده ایم.
باید برخیزیم، با هوشیاری
باید مراقب نیرنگ دشمن مکار باشیم که:
مَنْ نامَ عَنْ عَدُوِّهِ أَنْبَهَتْهُ الْمَكائِدُ.
هر کس از دشمن خود غافل شود، نیرنگهای دشمن او را بیدار خواهد کرد.
(نهج البلاغه نامه ۶۲)
